27 Haziran 2016 Pazartesi

Türkiye İsrail Anlaşması'na Devlet Gözüyle Bakabilmek

Türkiye ve İsrail arasındaki normalleşme anlaşması ve yaşanan gelişmelere bir çırpıdan yazsam da farklı bir boyuttan bakmamız gerekiyor. İsrail Türkiye anlaşması eleştiriliyor ancak bazı önemli hususlar düşünülmüyor.


Türkiye ne kazanacak?

Türkiye'nin bu yola girmesi yeni değildi fakat Rusya krizinden sonra netleşmek zorunda kaldı. Çünkü Rusya'nın Suriye'deki varlığı sadece üsleri için değil, buradaki yeni keşiflerle ortaya çıkan muazzam derecedeki gaz yataklarıyla da alakalı. Buradaki gazı kim paylaşıyor? İsrail, Mısır, Güney Kıbrıs ve Yunanistan. İlerde Suriye ve Lübnan'da hakkını alacak. Peki bunlardan hangisi bizim dostumuz? Hiçbiri. Peki burada işbirliği yapmadan bu gazlar nasıl kullanılacak?

Yataklar birbirlerine girmiş ve tüm ülkelerin resmi olarak söz hakkı var. İkinci olarak buradan Avrupa'ya ulaştırılması gereken boru hattı nereden geçecek? Tabi ki enerji koridoru olan Türkiye'den. İsrail'le normalleşme ne getirecek? Doğu Akdeniz'deki düşman ittifakının kırılması ve hak iddiasının nesnel bir şekilde yürümesi gerçekleşecek. Böylece dolaylı olarak Avrupa'nın Rus gazına muhtaçlığı hafifleyecek, tıpkı Azerbaycan ile Türkiye arasındaki TANAP projesinde olduğu gibi.

Normalleşme Suriye ve Irak'taki PKK ve Kürt Devleti varlığını her daim destekleyen İsrail'e karşı Türkiye'nin reel anlamda söz söyleme hakkını doğuracak. Normalleşme yine dolaylı olarak Türkiye-ABD ilişkilerini olumlu anlamda etkileyecek ve bu durum Suriye'deki PYD varlığında bize söz hakkı verecek. Dış politika ve ülke çıkarları açısından daha nice böyle olumlu örneklerle karşılaşmamız muhtemel.

Gazze ne kazanacak?

10 yıldır süren ambargo ve abluka, belki bir 10 yıl, belki de daha uzun sürecek. Yine öyle olacak ki, daha önceden İsrail'in ablukayı kaldırmayacağını söylemiştim. Çünkü bu onların en önemli devlet politikası. İşgal, talan...

Gazze Türkiye'den gelen yardım ve altyapı desteğiyle tünellere daha az muhtaç olacak. Gazze ablukası kalkmayacak, sadece Türkiye için yumuşatılacak.

İkili ilişkilerle Türkiye'nin bir politikasının daha çöktüğü konusunda çoğu kişiyle hem fikirim. Bu bize prestij kaybettiriyor, bunun da farkındayım. Ancak politikanın çökmesi politikanın doğru olduğunu göstermez. Değişen koşullar her daim göz önünde bulundurulacak ki, öyle olduğu bariz ortada.

Özetle;

Ne olursa olsun işe duygusal bakmamayı öğrenmeliyiz. Yanlış görülen politikalara devlet gözüyle bakıp yorumlamalıyız. İsrail'in zalimliğini ve iskan politikalarını dünya görmüyor diye, Gazze'deki zulüm İsrail'e düşman olarak devam edemez. Türkiye halkının İsrail'i düşman görmesi yanlış değil, olması gereken insani bir durum. Ama Türkiye'nin İsrail'i düşman olarak görmesi kime yarar? Filistin'e bu güne kadar ne faydası oldu?

Arkadaş ortamında verdiğim örnekle yazıyı bitireyim.

Sorunlu olduğun bir komşunun evinde her gün kavga varsa karışamazsın. Polisi ararsın. Polis görevini yapmazsa, gider konuşursun. Komşuyla aran kötü, neredeyse düşmansınız. O sizi dinler mi? Dinlemez. Ama o komşuyla ilişkilerin iyiyse, komşun ne kadar zalim gaddar biri bile olsa zalimliğini azaltabilir, kavgalar yumuşar, belki de bazı konular biter. İşte bu örnekte komşuların yerine devletleri koyun. Polisin yerine de BM yada uluslararası toplumu koyun. Türk halkı İsrail'i sevmeyecek, lanetleyecek, beddua edecek. Filistin'e de dua edecek. Ama boş boş lanetle Filistinlilere fayda sağlar mı onu da düşünecek?

Bu yazıyı da hükümetin her diplomatik gelişmesini şakşakla karşılayanlar gibi paylaşmıyorum. Bu düşüncelerim görüşmeler başladığı ilk günden beri yazdığım internet sitelerinde de hep böyleydi. Bunu da belirtmek istedim.

14 Mart 2016 Pazartesi

Anlayın artık!

Ankara'da bomba patladı. Onlarca ölü var.

''Bugün susarsan, yarın sen ölürsün, yakının ölür. Siyasi görüşün ne olursa olsun, sen de ölürsün. Teröre susarsan ölürsün. Terörü desteklersen ölürsün. Hiç beklemediğin bir yerde ölürsün. Gezmeye dışarı çıkarsın eve dönemezsin, ölürsün. Her zamanki gibi işten eve dönerken bir arabanın patlamasıyla ölürsün. Ne zaman nerde nasıl olacağının önemi yok, ölürsün. Sen terörün adına bakarsan ölürsün. İnce çizgiyi görmek lazım.'' demiştim Ankara'da yüz küsür insanın IŞİD saldırısında ölmesinden sonra. Bakın yine aynı şeyleri söylüyorum ve diyorum ki, teröristin kolundan ayrılmayan siyasiler var hâlâ güzel memleketim de.

..ve diyorum ki, terörün adı IŞİD olunca konuşan, PKK olunca susan insanlar var hâlâ güzel memleketim de.

Anlayın artık!

İthal ideolojilerin köpekliğini bırakın. Görüyor musunuz? Hem IŞİD'i hem de PKK'yı destekleyenler bu ülkede terör estiriyor. Bırakın PKK'nın özgürlük safsatasını. Bırakın PKK'ya destek veren karaktersiz aydın müsveddelerini. Onların hepsi birer ideolojik köpek! Bırakın onların 'gazlı yazılarını ve imzalarını' Ülkenizi düşünün.

Yaşadığınız toprakları, ailenizi, sevdiğinizi, çocuklarınızı düşünün. Bunlardan daha önemli neyiniz olabilir ki? Şuan bunlar yanınızdayken değerini bilin ve bırakın şu şereften yoksun insanların peşinden gitmeyi. Dinimizi de yaşarız özgürce, etnik kimliğimizi de söyleriz hürce.

Ben Müslüman bir Türk'üm. Benim düşmanım da, Allah yolundayım deyip masumları katleden ve dini insanlara rahatça yaşatmayan IŞİD'ciler. Benim düşmanım Kürt'üm deyip yada Kürt olmasına gerek de yok (malum ideolojik olarak birleştiler), PKK'nın ideolojisindeyim diyen PKK'lılar. Benim düşmanım Türk'üm deyip, insanları fişleyen, insanları dışlayan Türk'ler. Ama benim dostum ne olursa olsun, yönetim kimin eline geçerse geçsin devlet ve bu devletin çatısı altındaki halk! Ülke olmassa ne dinini yaşayabilirsin, ne de kimliğini söyleyebilirsin. Çok uzağa gitme Suriye'ye bak. Suriyelilere bak. Ne dinini yaşayabilecekleri toprağı kaldı, ne de kimliğini bilen birileri. Onların tek adı oldu, 'mülteci'.

Görüyor musunuz? 

İdeolojik köpek olmayan kimseyle düşman değilim, olmayacağım da.

Bu topraklar hepimize yetecek, yetiyor da. Karar vericilere kızgınlığınız gözünüzü kör etmesin!

Başımızda ki insanların isimlerinin önemi yok, anlayın artık! Seçim gelir cevabı verirsiniz. Eğer böyle yapmazsak terör kazanır, giden canların kemikleri sızlar.

Anlayın artık! Anlayın artık! Bassın şu kafalarımız.

Bu ülke teröre karşı dik duranların ülkesidir. Bundan vazgeçmeye niyetimiz de yok. Allah ölen insanlara rahmet, yaralılara acil şifalar versin. Her olay sonrasında şu blogdaki ağlamalarım son bulsun.

Allah ülkemizin yardımcısı olsun.


12 Ocak 2016 Salı

Artık Kabul Edelim, Türkiye Ortadoğu Ülkesidir

Malum geçtiğimiz yaz ülkemiz için çok zor geçti. Seçim telaşesi, bombalar, PKK terörü, verilen şehitler, Rusya ile uçak krizi...

Şükür ki son zamanları olaysız geçiriyorduk derken bugün bir bomba patladı. Şuan için bombayı patlatanın Suriye uyruklu bir IŞİD canlı bombası olduğu biliniyor.

Şimdi ön bilgiyi verdiğimize göre haritaya etraflıca bakmanızı istiyorum. Türkiye'nin Kuzey Doğusundan saat yönünde Kuzey Batı'sına kadar komşularına bir bakalım.

Başlıyoruz.

Gürcistan'da 7 sene önce Rus işgali oldu ve Gürcistan'da ki iki bölge tek taraflı bağımsızlığını ilan etti. Hemen aşağısındaki Ermenistan Rusya'nın şemsiyesine sığınmış, yavru ceylan gibi hareket etmek zorunda. Bölgenin en fakir ülkelerinden. Onun da aşağısında İran var ve bu ülke alenen Suriye bataklığına gömülmüş bir şekilde, Suriye'nin geleceğini bekliyor çünkü bu onların da geleceği demek (Türkiye gibi). Güneydoğu sınırında 2003'te Amerikan işgaline uğrayan Irak ve dünyadaki en kanlı iç savaşlardan birinin yaşandığı Suriye var. İki ülkeyi anlatmaya gerek yok, biliyorsunuz. Kuzey Batı'da Yunanistan var ve bu ülke kriz geçirmedi, bildiğiniz battı. Ama Avrupa Birliği'nin destekleriyle bir şekilde ayağa kalkmaya çalışıyor. Hemen yanında ki Bulgaristan ise Avrupa Birliği'nin en fakir ülkelerinden biri. Gelişmişlik yerlerde.
türkiyenin komşuları
Haritaya eklediğim alev için teşekkürlerinizi sonra alırım.
'Sonuç olarak bunları niye anlattın?' diyenlere, bombalı saldırı zafiyet sonucu mu, nedir ne değildir bilmiyorum. MİT'i Ankara katliamında ki zafiyeti konusunda çok eleştiriyordum ancak istihbarat konusunda biraz araştırma yapınca, bu eylemleri engellemenin bölge için çok zor olduğunu fark ettim. (Ama tabi ki imkansız değil, MİT'in suçu büyüktü)

Velhasıl kelam biz ne kadar Irak'ı, Suriye'yi Ortadoğu ülkeleri diye görüp, kendi ülkemizi bu bölgeye dahil etmesek de, şu bir gerçek; Türkiye'de bir Ortadoğu ülkesi. Bunu kabullenelim. Komşularımız ağlarken, bizlerin rahatsız olmama ihtimali olamaz. Olanlara kılıf bulmak için söylemiyorum bunları. Benim derdim hep söylediğim gibi, Türkiye doğu-batı sentezinin olduğu bir Ortadoğu ülkesidir. Ortadoğu'da bilindiği gibi kaynayan bir kazandır. Avrupalı komşularımız bile Avrupa'nın en fakir ülkelerinden. Avrupa kıtasında toprağımız var diye, yüzyıllardır savaş ve çatışmaların yaşandığı bölgedeki ülkemizi; polyannacılık oynayarak İskandinav ülkelerinin rahatlığıyla kıyaslamayalım. İnşallah huzur bu topraklarda egemen olacaktır. Olacaktır ancak, gelip geçici yöneticilere kızıp; bu topraklarda yaşayan ırkı, dili ve dini ne olursa olsun tüm vatandaşlar olarak, ülkemizin istikbalini düşünmekten bir an olsun bile vazgeçmeyelim. Bu topraklar hepimize yeter. Yeter ki biz bir olalım. (Yazının sonunu nasıl böyle bağladığımı, klavyeyi bırakınca fark ettim. Her defasında duygusal bir sonla bitirmekten bende bıktım ama, parmaklarım beni oraya götürüyor. İnşallah mutlu sonla biten memleket hikayeleri görmek ve yazmak bize de nasip olur.)

Neyse.

Her şeyin özü olarak, her zaman söylenmesi gerektiği gibi;

Allah ülkemizin yardımcısı olsun.